Monarchia stanowa była politycznym ustrojem bardzo popularnym pod koniec epoki średniowiecznej. Jej powstanie było bezpośrednio powiązane z tym, iż w społeczeństwach w wyraźny sposób wyodrębniały się poszczególne grupy. Monarcha, którego pozycja była do tej pory w miarę niezachwiana, nagle zmuszony został do współdzielenia władzy z przedstawicielami takich stanów jak szlachta czy rycerstwo. Sam po części był sobie winny, ponieważ nadawał tym stanom przywileje. Stany społeczne władzę sprawowały przede wszystkim poprzez zgromadzenia stanowe, z których to później wykształciły się parlamenty. Monarchia stanowa nie była jednakże ustrojem cieszącym się zbytnią sympatią – głównie ze strony władców oraz królewskich rodów. Bardzo szybko została wyparta przez absolutyzm. W naprawdę nielicznych państwach parlamentom udało się utrzymać dotychczasowe uprawnienia oraz – co ważniejsze – poszerzyć je. Tak dla przykładu stało się w naszym kraju i w Anglii, sztuka ta nie udała się zaś chociażby Francuzom.